Sindsdien weten ze elkaar sneller te vinden, en daar plukken zowel zijzelf als de gezinnen de vruchten van. ‘Ik raad iedereen aan: duik eens in de praktijk van de ander.’
Michelle helpt als PIT-coach vanuit het Preventief Interventie Team (PIT) kinderen die op de basisschool vastlopen door hun gedrag. Ze zoekt samen met het kind, de ouders en de leerkrachten uit waar gedrag vandaan komt en wat het kind nodig heeft.
Anne-Lies begeleidt dak- en thuisloze gezinnen die tijdelijk in de gezinsopvang van de Velserpoort in Haarlem verblijven. Zij richt zich als ondersteunend begeleider vooral op de ouders. ‘Ik help hen om zo zelfstandig mogelijk door te stromen naar een eigen woning.’
Omdat het PIT in de zomer twee weken dicht is en Michelle geen vakantie kon opnemen, stelde ze voor om een week bij te springen op de Velserpoort. Een welkom aanbod, want in de vakantie zijn veel kinderen de hele dag thuis en is het een stuk drukker dan normaal. Samen zetten ze die week elke dag iets op touw voor de kinderen, zoals een watergevecht, en mocktails maken op initiatief van twee meiden die dat op TikTok hadden gezien.
Begrip
Op de Velserpoort zag Michelle met eigen ogen hoe het dagelijks leven van ouders en kinderen op de Velserpoort eruit ziet. ‘Ik zag vooral hoeveel ouders aan hun hoofd hebben: schulden, mentale problemen, een relatie die is stukgelopen, alles alleen moeten doen. Ze hebben veel problemen op te lossen en kunnen daardoor minder aandacht aan de kinderen besteden. Ook ging ik met een moeder en haar dochter mee om een bankpas voor de dochter aan te vragen. De moeder sprak geen Nederlands, de dochter was nog erg jong. Toen besefte ik: dit soort dingen moeten ouders er ook nog bij doen. Dat kost tijd en energie.’
Het maakte Michelle bewust van wat ze als PIT-coach van ouders vraagt. ‘Wij leren kinderen en ouders gedragsalternatieven. Fysieke reacties bij boosheid omzetten in ander gedrag, zoals even weglopen. Of rustig tegen je kind zeggen: ‘Ik zie dat je boos bent, dat mag er zijn’. Dat is niet makkelijk. En al helemaal niet als je stress en veel aan je hoofd hebt. Hoe vind je dan de kracht om onze opvoedadviezen in de praktijk te brengen? Ik dacht regelmatig: ik snap het als dat niet lukt.’
Meerdere perspectieven
Michelle schoof ook aan bij gesprekken met ouders. Anne-Lies nam het praktische deel voor haar rekening, Michelle het opvoedkundige. Anne-Lies: ‘We konden vanuit meerdere perspectieven reageren als een ouder ergens tegenaan liep.’
Zo wilde een vader graag dat zijn zoontje contact had met zijn moeder, maar de jongen stond daar nog niet voor open. Anne-Lies: ‘Adviseren over wat het beste is voor het kind, dat is niet mijn expertise. Michelle zei tegen de vader: push je zoon niet, maar vraag hoe híj dat contact zou willen vormgeven. Zij kijkt echt vanuit het kind.’
Anne-Lies leerde het werk van het PIT kennen. ‘Ik wist wel dat er bij een van de kinderen een PIT-coach betrokken was, maar wat die precies deed? Geen idee.’ Met toestemming van de ouders kon Michelle haar daar meer over vertellen.
Korte lijntjes
Het resultaat van de week: inzicht in elkaars werk en kortere lijnen. Anne-Lies: ‘Als ik nu zie dat een kind hulp nodig heeft, zoek ik sneller de samenwerking op.’ Binnenkort maakt ze kennis met andere PIT-collega’s van Michelle, tijdens een laagdrempelig incheckmoment: wat speelt er bij jullie, wat speelt er bij ons?
Volgens Michelle ligt daar een kans voor heel perMens. ‘Er zijn lange wachtlijsten bij externe partners, terwijl er zoveel kennis is binnen perMens. Hoe mooi zou het zijn als we die samenwerking vaker opzoeken?’ Haar advies aan collega’s: ‘Duik een dagje in de praktijk van de ander. Je leert ervan, en je weet elkaar daarna makkelijker te vinden.’
Beeld: Michelle Louwris (l) en Anne-Lies Zwetsloot (r)
Lees meer over PIT en de Velserpoort.