In een zaaltje in poppodium Volta staat de mat vol enthousiaste deelnemers. De aanwezige jongeren komen hier bijna elke woensdag en zondag om samen te kickboksen. Vandaag zijn er extra gasten: Amsterdamse politieagenten.
Straathoekwerker Ismael van perMens: ‘Vanuit het jongeren- en straathoekwerk zoeken we altijd naar verbinding. Samen met de jongeren dachten we na: wat kunnen we voor extra’s doen? Toen kwamen we uit bij een speciale les voor de wijkagenten. Zo brengen we de jongeren op een laagdrempelige, positieve manier in contact met de politie.’
De 2-wekelijkse sportles voor en door jongeren bestaat inmiddels bijna een jaar. Ismael: ‘Een groepje jongeren gaf aan ergens te willen sporten. Samen met DOCK regelden we toen deze ruimte voor ze. Wat begon als sportplek voor die ene groep, is inmiddels uitgegroeid tot een plek voor iedereen.’
Verwachtingen waarmaken
Bij de sportlessen is altijd iemand van perMens of DOCK aanwezig om de jongeren te begeleiden. ‘Maar de jongeren geven de lessen zelf’, legt Ismael uit.
Een van hen is de 21-jarige Fabian. Speciaal voor deze les draagt hij een shirt met “coach” op zijn rug. ‘Ik kwam met een beetje spanning de ruimte binnen’, geeft hij toe.
Normaal traint hij jongeren tussen de 16 en 24 jaar en zijn de lessen informeel. ‘Nu staat de zaal opeens ook vol met agenten die een echte les verwachten. Die verwachtingen wil je dan wel waarmaken.’
De spanning blijkt onnodig. Na een warming-up gaat iedereen fanatiek aan de slag met de eerste oefening: elkaar over de schouder naar de grond werken.
‘Ik had niet gedacht dat de agenten zo relaxt zouden zijn’, vertelt Marouane, die ook een van de coaches is. ‘En dat het zo’n gevarieerde groep zou zijn: jonge en oudere agenten en ook vrouwen. Eentje traint op hoog niveau. Zij gaf me zo’n harde trap. Daar moest ik wel even van bijkomen.’
Belangrijke rolmodellen
De 17-jarige Adam is er vandaag voor het eerst. Hij voert een van de oefeningen uit met een boomlange wijkagent. ‘Hier zijn ze een stuk chiller dan op straat’, zegt hij.
Adam hoorde over de boksles via straathoekwerker Ismael. Hij kende Ismael uit een wijkcentrum en besloot hem laatst aan te spreken. ‘Nu helpt hij me met wat problemen en vertelde hij over deze les. Ik denk dat ik wel vaker ga komen.’
Ismael verwijst regelmatig jongeren door naar de lessen. ‘De jongens die de training geven zijn goede rolmodellen. Sommigen zijn zelf ook van ver gekomen. Het is mooi om te zien hoe ze nu anderen helpen en inspireren.’
Ook jongerenwerker Sjoerd van DOCK is bij de groep betrokken en ziet de positieve invloed van de oudere deelnemers op de jongere. ‘De positieve sfeer die hier hangt zie je niet in elke groep. Er is geen rivaliteit of strijd: ze willen elkaar écht verder helpen.’
Sport verbindt
Aan het eind van de training lopen de jongeren en de agenten voldaan de mat af. ‘Het was écht een leuke les’, benadrukt wijkagent Max. ‘Voor ons werk hebben we ook weleens trainingsdagen, maar heel eerlijk, die duren lang en zijn bij niemand echt favoriet. Hier konden we lekker actief meedoen en leerden we de jongeren, maar ook elkaar, weer op een andere manier kennen.’
Even los van uniformen en situaties op straat, samen dezelfde les volgen: dat gevoel van verbinding is bereikt. Voldaan geven de bezwete vechtsporters elkaar een boks na de les. In de kleedkamer wordt eventjes nagepraat.
Een van de jongeren checkt voor de zekerheid bij een agent wat hij met zijn bekeuring aan moet. Daarna gaan de sporttassen dicht en schuift iedereen aan voor pizza. Maar daarvoor hebben Ismael en Sjoerd nog een verrassing voor de jongeren: een speciale aftelklok voor in “hun” gym.
Tekst: Maaike Veenje
Fotografie: Piet Hermans
